పాపకి అమ్మ రాస్తున్న విముక్తి ఉత్సవం.

( 2013 డిసెంబర్ 22 న స్నిగ్దకి రాసిన ఉత్తరం.)

పాపాయీ!! కడవల కొద్దీ వసంతాన్ని పదిహేడేళ్ళుగా మాలో నింపుతూ ఉన్నందుకు గానూ ముందుగా ఈ అందమైన రోజున నీకు కృతజ్ఞతలు చెప్పుకోనీ..

జాగ్రత్తలన్నీ ఆంక్షలుగా అర్ధమయ్యే వయసులో ‘నాకు నచ్చినట్లు ఉండే హక్కు లేదా!అన్నీ మీ ఇష్టాలేనా! ఫ్రెండ్స్ తో సినిమాకి వెళ్ళే స్వేఛ్చ లేదా?’అనే నీ చిటిపొటి ఆక్రోశాలన్నీ ఇంకొక్క ఏడాదిలో సమసిపోతాయిలే.వచ్చే ఏడాది సరిగ్గా ఈ రోజుకి చట్టాలు గుర్తించే స్వతంత్రురాలివి…
ఉన్న ఒక్కగానొక్క మురిపాల మొలకకి బాల్యం నుంచి విముక్తి ఉత్సవం చేయడానికి మీ నాన్నకి ఎట్లానూ మనసు రాదు.పాలు తాగే ప్రాయంలో కడుపు నొచ్చి నువ్వేడుస్తుంటే భుజానేసుకుని బావురుమన్న మీ నాన్న గట్టి నిశ్చయంతో నీ వయసుని అక్కడే ఆపేసుకున్నాడు మరి .ఆ అభేధ్య రక్షణ వలయం లోనిది ప్రేమ అంటాడు నాన్న అనుమానంగా చూస్తావు నువ్వు. ఏదేమైనా జీవితాంతం ఆ భుజం మీది యువరాణివి మాత్రం నీవే.
ఇక నేనే కదా నీ లేత పెద్దరికాన్ని గుర్తించి లోకంతో ఒంటరి సావాసానికి కిటుకులు చెప్పాలి. నేరాలతో ఘోరాలతో అవినీతితో అత్యాచారాలతో భయపెట్టే ఈ లోకాన్ని ఆశతో స్థైర్యంతో విశ్వాసంతో ప్రేమించడమెలాగో నేర్పాలి
నేనూ నాన్నా కలిసి ప్రపంచాన్నంతా సెల్ పిట్టలా మార్చి నీ అరచేతిలో పెట్టాలి.నువ్వొక రివ్వున ఎగిరే పిట్టవై జగమంతా చుట్టడానికి నీకొక స్కూటీనివ్వాలి.అంతు తెలీని ఆకాశంలో రంగురంగుల పతంగువై ఎచటెచటికో ఎగురుతు పోయే నీ వైపు కళ్ళు విప్పార్చి చూస్తూ కొసని పదిలంగా పట్టుకోవాలి.
ఇక నీ గురించి నీకే కొంచెం చెపుతాను
నువ్వు చాలా మంచిపిల్లవి. మమ్మలెపుడూ చెడ్డవాళ్ళని చేయని మంచి పిల్లవి. చాటుకి తీసికెళ్ళి తొడపాశాలు పెట్టే, గుడ్లురిమి మీది మీది కొచ్చి చెళ్ళుచెళ్ళున చరిచే, చదువూ చదువూ చదువూ అనే గింగుర్ల స్వరంతో నీ బుర్రని ఖాళీ చేసే అమ్మానాన్నలుగా మమ్మల్ని మార్చని చిన్నారివి.
అసలకి నిన్ను పెంచడం ఎంత సులువుగా ఉంటుందంటే… చేత్తో పట్టుకోడానికి వంపు తిరిగిన కాడ ఉన్న చిన్న వెదురు బుట్టలో మెత్తని పక్క పరిచి దూదిలాంటి పిల్లిపిల్లని పడుకోబెట్టి చులాగ్గా చెయ్యూపుకుంటూ నడుస్తున్నట్లుంది.ఒకోసారి మాత్రం చిత్రమైన సందేహం… ఇంతకీ పిల్లిపిల్లవి నువ్వా నేనా అని.!
ఈ రోజు నీకో చిన్న బహుమతిని ఇస్తున్నాను ఈ బహుమతి పధకాన్ని నువ్వు పుట్టగానే రచించాను. నీ ప్రతి పుట్టిన రోజు నాడూ తప్పనిసరిగా ఆ రోజే ఒక ఫోటో స్టూడియోకి తీసుకు వెళ్లి ఫోటోలు తీయించడం నీకు తెలుసు అవన్నీ నీకు ఆల్బం చేసి ఇన్నేళ్ళ తర్వాత ఇవ్వాలనుకున్నానని మాత్రం నీకు తెలీదు .కానీ నేను అనుకోలేదు టెక్నాలజీ ఇంత పెరిగిపోతూ నా కళాత్మకతా స్థాయిని దాటిపోయిందని. రంగుహంగుల క్లిక్కుల ముందు, ఫోటోల పట్ల ఏ మాత్రం సౌందర్య స్పృహ లేని ఈ పాతకాలపు అమ్మ ఇస్తున్న రంగు వెలిసిన కాగితం ముక్కల్లో నిన్ను చూడటం మహాపరాధమే.కానీ పాపాయీ ఈ జ్ఞాపకాలను మణిపూసలుగా మార్చే శక్తి… నిన్ను సొంతం చేసుకోకుండా, ఆవరించి ఉక్కిరిబిక్కిరి చేయకుండా స్నేహితురాలి వలె నీ పక్కన నడిచిన ఈ అమ్మ ప్రేమకి ఉంది.
మాకు తగినట్లుగా నువ్వు లేవని కాదు గానీ నీకు తగినట్లుగానే నువ్వు లేని కొన్ని విషయాలు గుర్తొచ్చినపుడల్లా విచారంగా ఉంటుంది. పుస్తకాలు చదవవు సంగీతం…ప్మ్చ్… నృత్యం…. కాళ్ళల్లో స్ప్రింగులు ఉన్నట్టు గెంతుతూ ఉంటే మాకు ముచ్చటే కానీ…ఏమి ఆనందమూ !
మా గొప్ప కోసం కాదు తల్లీ…ఎపుడూ మనుషుల్లోనే అన్నీ దొరకవు. మన ఏకాంతంలో మనతో మనం సంభాషణ చేసుకోడానికి పుస్తకమో పాటో బొమ్మలు వేసుకోవడమో ఏదొకటి ఉండొద్దూ!!సరే ఈ మధ్య క్లాస్ రూంలో మీ పడుచుపిల్లల గుసగుసల మధ్య నుంచి ఏరుకొచ్చినట్లున్నావు చేతన్ భగత్ ని. తెగ చదవడం చూసి ఒకరికిద్దరా అని నాన్న బెంబేలెత్తి పోతున్నాడు.నేనేమో అటొచ్చీ ఇటొచ్చీచూసి మురిసిపోతూనే చదువులభారం వద్దనుకున్న తల్లి విలువల భారం మాత్రం మోపవచ్చునా అన్న విచికిత్స లో పడుతున్నాను.
ఆపేస్తానిక… ఇక్కడ నుంచీ ఒక్కో ఫోటో దాచుకున్న నీ పూలనవ్వుల పరిమళాలలోకి ప్రయాణమవ్వు.
స్నిగ్ధా!! పుట్టిన రోజు జేజేలు.

1472857_258511667633049_1921190134_n
నేను పుట్టగానే నాలుగోసారీ ఆడపిల్లేనా అని ఏడ్చిన అమ్మమ్మ నువ్వు పుట్టగానే మళ్ళీ మొహం చిన్న చేసుకుని “అసలకే వేరే కులం అబ్బాయిని చేసుకున్నావు… అందులోనూ ఆడపిల్ల పుట్టిందీ… వాళ్ళ నాన్న రంగు కూడా వచ్చినట్లు లేదు… నిలబడే రంగేనా అని వారం రోజుల పిల్లని అటూ ఇటూ తిప్పి చూస్తుండేది..నాకు బాగానే కోపం వచ్చి చాల్లే ఇక ఊరుకో అని అమ్మమ్మని కసిరేసానులే.ఇక నువ్వు పోట్లాడొద్దు
580858_258511890966360_647894137_n
ఆరో నెలలో తీసాము ఇది.. తొనలు తిరిగిన కాళ్ళతో బంతిలాగా ఉండే నువ్వు మీ తాతయ్య కోపాన్ని బాగా తగ్గించేసి ఎవరూ చూడనపుడు నిన్ను ఎత్తుకుని తెగ ముద్దులాడే వరకూ లాక్కొచ్చేసావు.
1511369_258511944299688_1337007591_n
మొదటి పుట్టిన రోజు సందడిలో అందరూ ఈ పిల్ల మహా బుద్ధిమంతురాలు తినిపించనక్కరలేకుండా చక్కగా పూరీలతో సహా తినేస్తోంది అని కితాబునిచ్చారు.
1520730_258512047633011_956234384_n
రెండో ఏడాది నిండాక… సాయంకాలం ఆరు గంటలు…అరగంటలో సినిమా హాలు లోకి వెళ్ళాలి. నాన్న తన బజాజ్ చేతకాశ్వాన్ని దౌడు తీయిస్తున్నాడు. ఫోటో తీయాలి ఆపమని నేనూ, ఇదేం పిచ్చి! రేపు తీద్దాం లే!అని నాన్నా… హోరాహోరీ నడిచాక నేనే గెలిచి ఒక్క పరుగు లో స్టూడియోలోకి వచ్చి పడ్డాము.పిలకలు మరీ నెత్తి మీదకి ఉన్నాయి చక్కగా దువ్వమని స్టూడియో అబ్బాయి చెప్పాడు. అతనికేం తెలుసు పాపం అలా తప్ప ఇంకెలా వేసినా కయ్యిమని ఆరున్నొక్క రాగం అందుకుంటావని.
1526190_258512127633003_1229119953_n
నిన్ను చక్కని ఫోజులో ఫోటో తీద్దామని నిన్ను మాటల్లో పెట్టడానికి ఫోటోగ్రాఫర్ పాపా నీ చెప్పులు బావున్నాయి నాకు ఇస్తావా అన్నాడు. నా గుండె గుభిల్లుమంది. దానికో కథ ఉంది కదా.. అంతకు వారం కిందటే చిన్నమ్మీ నిన్నలా చెప్పులడిగి నందుకు గానూ ఆ కొత్త చెప్పుల కవర్ ఎవరికీ దొరకకూడదని నాలుగు రోజుల పాటు పక్కలో వేసుకునే పడుకున్నావు !!

1509143_258512184299664_476211131_n
నాలుగో ఏటికి బాగా చిక్కిపోయావు. ఎవరన్నా పలకరిస్తే మూతి అలా చిన్న వంకర తిప్పి సిగ్గునవ్వులు నవ్వుతూ ఉండేదానివి.
1457518_258512274299655_345908886_n
ఐదో ఏడు నాయనమ్మ తాతయ్య చిన్న సందడి చేసారు ఆ రోజు నాకు బాగా జలుబు దగ్గు… బోల్డు పనుల మధ్య నిన్ను పట్టించుకోకపోయినా క్షమించేసావు
1497816_258512427632973_362183830_n
ఆరేళ్ళు నిండేసరికి జుట్టు ఒత్తుగా బుట్ట లాగా వచ్చేసింది. ఈ కేశాలంకరణ లో నిన్ను చూడటం నాకు ఇష్టంగా ఉండేది. అక్షరాలు గుండ్రంగా రాయడం నేర్పించడం కోసం ఒక్క వారం రోజులు పాటు నేను కాలేజీ నుంచి రాగానే నీ దగ్గర కూచునేదాన్ని. జన్మానికంతటికీ నేనో మీ నాన్నో పట్టుదలగా ఏవైనా చెప్పడం…ఆ సందర్భం ఒకటే కదా… ఇంట్లో కూడా చదువు ఇష్ట పూర్వకంగా ఉండాలని నిర్బంధం కాకూడదనీ మా నియమం.చదువుకోమని గట్టిగా చెప్పిన రోజంటూ మరి లేదు కదా. అయినా గానీ ఏం చేసుకోవాలో తెలీనన్ని మార్కులు తెచ్చుకుంటున్నావు.
988842_258512480966301_1768344587_n
ఏడో సంవత్సరపు జ్ఞాపకాలు కాస్య్హ మసకబారాయి.
1513267_258512587632957_1342426339_n
ఎనిమిదో ఏడు మురళీ నగర్ లోని సూర్యోదయా పబ్లిక్ స్కూల్ లో చదువుతున్నావు అపుడు. రమణి అత్త నీకోసం లంగా మీద డిజైన్ చేయించిపెట్టింది. నీ మీద బోల్డు బరువు మోపడం మొదలైంది.
1527101_258512657632950_257239278_n
తొమ్మిదో పుట్టిన రోజునాడు నేనిచ్చిన బహుమతి నీకు బాగా నచ్చింది. గులాబీ రంగు తగరపు కాయితంలో దాచిపెట్టిన, తొలిగా ఊడిన నీ పాలపన్ను… పుట్టువెంట్రుకలు తీయించినపుడు చాటుగా తీసి దాచుకున్న పక్షి ఈక లాంటి సిగపాయ, పొట్లాలు కట్టి చిన్ని దంతపు భరిణెలో పెట్టి ఇచ్చాను
1524818_258512737632942_1711612491_n
 నాన్న లేకుండా వచ్చిన నీ పుట్టిన రోజు ఇది.ఆ లోటు తెలీకూడదని తాతయ్య నాయనమ్మ అత్త, మావయ్య, సాహితీ, బాబాయి,లక్ష్మిపిన్ని,నాన్న స్నేహితులూ ఇంటికి వచ్చి నీకు బోల్డు బహుమతులు ఇచ్చి వెళ్ళారు నాన్న అనబడే రిమోట్ కంట్రోల్ సాయంతో… ఏం ఉపయోగం!!పడుకోబోయే ముందు నాన్నే ఉండి ఉంటేనా!! అనేసావు
1451992_258512884299594_1866720722_n
ఈ సంవత్సరం దిగిన ఫోటోలు బాగోలేదని నాకు తెలీకుండా చింపేసావు.కోపం వచ్చింది..దానికి మించి బాధ కలిగింది. ఆ దగ్గరి తేదీల్లో జరిగిన ఒక ఫంక్షన్ ఫోటోని ఇక్కడ పెట్టాను
1526904_258513027632913_1338532046_n
ఇది కూడా రెండో ఏడాది ఫోటో లాగా గొడవల ఫోటో. రాత్రి భోజనాలకి మన కుటుంబాల వాళ్ళంతా బైటకి వచ్చాం. మైకేల్ షూమాకర్ మాదిరి మీ నాన్న కారు రయ్యిరయ్యిమని పోనిస్తుండగా ఫోటో తీయించే గొడవ మొదలయింది స్టూడియోలోనే తీయించాలనే చాదస్తం ఏంటి అని నాన్న, ఏమో నేనంతే అని అమ్మ వాదులాడుకుని జగదంబ జంక్షన్ సిగ్నల్ దగ్గర కారు ఆగగానే నానమ్మ సైగని అందుకుని అదేదో సినిమాలోలాగా అటో డోరు ఇటో డోరు టపటప తెరిచేసి మనిద్దరం రోడ్డు పక్కనే ఉన్నఫోటో స్టూడియోలోకి ఒకటే పరుగు
1017203_258513244299558_1507092341_n
 ముందటి ఏడాది గొడవతో బుద్ధిగా నాయనమ్మ వాళ్ళింట్లో…
1505630_258513474299535_1849814205_n
ఇండో అమెరికన్ స్కూల్లో చాలా చురుకైన విద్యార్ధిగా పేరు తెచ్చుకున్నావు. అప్పటికి పది రోజుల ముందే వక్తృత్వపు పోటీలో నీకు ప్రధమ బహుమతి వచ్చింది ఏ వ్యాస రచన లోనే రావోచ్చుగా కుదురుగా ఉండేది.. ఎందుకొచ్చిన వక్తృత్వాలు ఇంత గొంతేసుకుని అరవడానికి కాప్పోతే… అంటూ నాన్న జండర్ వివక్ష చూపించి కయ్యానికి కాలు దువ్వాడు. ముందటి ఏడాది నా బుద్ధిమంతతనాన్ని చూసి గుండె కరిగి నాన్న స్వయంగా స్టూడియోకి తీసుకువెళ్ళి ఫోటో తీయించాడు
1532023_258513670966182_2137144571_n
వర్మ అంకుల్ అనిత ఆంటీ నిన్ను స్వాధీనం చేసుకున్నారు. అర్ధరాత్రి కేక్ కట్ చేయించారు.చలిగాలిలో మీరంతా నృత్యాలు చేసారు
1476437_258513754299507_131175231_n
ఎడతెగకుండా పారే స్నేహ ప్రవాహాల నది వర్మ అనితల ఇల్లు. ఇక అది మనిల్లు కూడా అయింది ఎపుడూ పది మందికి తక్కువ కాకుండా ఉండే ఇక్కడ పనీ ఎక్కువే ప్రేమా ఎక్కువే. చర్చలూ సమావేశాలూ స్నేహితులూ మంచిభోజనాలు..ఆప్యాయతలు ఇల్లంటే ఇలా కదా ఉండాలి… అంతే మరిక నువ్వూ నేనూ నాన్న రెండ్రోజులు కనపడకపోతే ఎనభై ఏళ్ల వర్మ తల్లిగారు మొదలు మూడేళ్ళ అనిత మేనగోడలు వరకూ గోపాలపట్నం వారేరీ అంటూ కలవరిస్తూనే ఉంటారు కదా!నా లక్ష్యాన్ని తన లక్ష్యంగా చేసుకున్న అనిత ఈ ఏడు నిన్ను స్టూడియోకి తీసుకెళ్ళింది

988823_258513817632834_2135800293_n
ఇక ఈ రోజు తల్లీ నేను చెప్పాలా!!లోకమంతా ఇన్ని సమస్యలతో కొట్టుమిట్టాడుతుంటే గత పది రోజులుగా చీర కొనుక్కుంటానని నువ్వూ అపుడే చీరలేంటి ఇంత చిన్నపిల్లవి అని మీ నాన్నా వాదులాట.. పంచాయితీ వర్మ అంకుల్ ఇంటికి షిఫ్ట్ అయ్యాక ఆడపిల్లల విషయాలు నీకెందుకు నువ్వూరుకో అని అనిత ఒక కసురు కసిరాక అపుడు గొడవ తెగి సమస్య సెటిల్ అయింది. పొద్దున్నే నువ్వు చీర కట్టుకుని నాన్న వద్దకి రాగానే పాపం నాన్న… సంభ్రమం ఒక వైపు భయమేదో ఇంకో వైపు.. ఏంటో ఈ తండ్రులు!!నీ బెస్టీ నిశాంత్ ఈ ఫోటో ఇపుడే తీసాడు. సిద్ధూ ఇక కాచుకో విముక్తి ఉత్సవాలు ఏడాది పొడుగూతా చేస్తాము. స్వేచ్చ అంటే స్నేహితులూ సినిమాలూ నచ్చిన అలంకరణలే కాదు. నీ నిద్ర నువ్వే లేవడము కూడా… ఆల్ ద బెస్ట్

ప్రకటనలు

6 thoughts on “పాపకి అమ్మ రాస్తున్న విముక్తి ఉత్సవం.

  1. స్వేచ్చ అంటే స్నేహితులూ సినిమాలూ నచ్చిన అలంకరణలే కాదు. నీ నిద్ర నువ్వే లేవడము కూడా…

    కొసమెరుపు అదిరింది. ప్రతి సంవత్సరం ఫోటో దిగడం భలే ఐడియా !

స్పందించండి

Fill in your details below or click an icon to log in:

వర్డ్‌ప్రెస్.కామ్ లోగో

You are commenting using your WordPress.com account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

ట్విటర్ చిత్రం

You are commenting using your Twitter account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

ఫేస్‌బుక్ చిత్రం

You are commenting using your Facebook account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

గూగుల్+ చిత్రం

You are commenting using your Google+ account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

Connecting to %s