గత పదిహేను రోజులుగా నా మనసులో ఉన్న సందేహాన్ని డాక్టర్ కన్ఫర్మ్ చేసింది. నేను గర్భవతిని అని, రెండో నెల నిండుతోదని. ఆ వార్త వినగానే నా భర్త మొహం వెలిగిపోయింది. అతని ఆనందం చూసి నాకూ కాసింత గర్వంగా అన్పించింది. నేనో అధ్భుతాన్ని ఆవిష్కరించబోతున్నాను కదాని. అప్పట్నించీ నా భర్త చంద్రశేఖర్ నన్ను మరింత అపురూపంగా చూడసాగాడు. దాంతో నేనో ప్రత్యేకమైన వ్యక్తిని అన్న భావం బలపడుతుండేది.
మిగిలిన కధ చదవటానికి పితృత్వం లింక్ క్లిక్ చేయండి. పితృత్వం
11 వ్యాఖ్యలు
Its excellentttttttttttttttttttttttttttttttttttt
baaguntundemo ani modalu pettanu kaani chaala baagundi. pithruthvam adi anubhavisthene telusthundi, a vishayam teliyaka enthamandi aa anubhuthini miss avuthunnaro thalachukunte jaali vesthundi.
excellent……………………………..
వెంకి గారూ,
థాంక్ యూ…
excellent…………………….
thank you rojaa…
తండ్రులు పిల్లలతో కలిసి మెలిసి ఉండాలని చెప్పే ఈ కథ బాగుంది. యువతరం చాలా వరకు అలాగే ఉంటున్నా , రోడ్డురోలర్లలాగా కుటుంబసభ్యులందరినీ అణచి వేస్తూ ఉండే వారి సంఖ్యకూడా తక్కువేమీకాదు.
కామేశ్వరిగారూ,
థాంక్ యూ…
దమయంతి కూతురు కధ మీద మీకు అభ్యంతరాలు ఉంటాయని ఎందుకో మీ పాత విమర్శల నేపధ్యంలో అనిపిస్తోంది
మీతో మాట్ట్లాడినట్లుగా నేను ఆకథను ఇంకా అధ్యయనం చేస్తున్నాను. నా అభ్యంతరం కథను గూర్చికాదు. దానిమీద జరుగుతున్న చర్చగూర్చి.
చర్చ మీద మీ అభ్యంతరాలు తెలిస్తే ఏవైనా మాట్లాడటానికి ఉంటుంది…
ఎలాగూ రాస్తున్నారు కదా…మంచిదే…
chala bagundhandi